Tapczan dwuosobowy – praktyczne meble do małego mieszkania

Szukając dalej, trafiłam na modele z elewacją i tapicerka welurowa w kolorze butelkowej zieleni. Welur ma tę zaletę, że jest przyjemny w dotyku, nie mechaci się tak szybko jak len i łatwo go odświeżyć wilgotną szmatką. Wybrałam wersję z miękkim zagłówkiem, który pozwala mi oglądać seriale wieczorem bez podpierania się poduszkami. Przy okazji znalazłam opcję z mechanizmem DL, który działa na zasadzie wysuwu siedziska do przodu i oparcia na dół. Dzięki temu rozkładanie zajmuje trzy sekundy i nie wymaga siłowania się z ramą. Moja znajoma, która ma kanapę z funkcją spania w salonie, narzeka, że jej model po roku zaczął skrzypieć. U mnie mechanizm DL pracuje cicho, bo prowadnice są stalowe i pokryte teflonem.

Gdy urządzałam mieszkanie dla pary, zwróciłam uwagę na szerokość. Tapczan dwuosobowy o wymiarach 140x200 cm to standard, ale dla dwóch osób dorosłych lepszy będzie 160x200. Mój obecny ma 160 szerokości i bez problemu śpię na nim z partnerem. Przy codziennym rozkładaniu warto sprawdzić, czy mechanizm działa płynnie. Niektóre modele wymagają siły, by wysunąć dolną część. Ja wybrałam taki z systemem wspomagania gazowym – wystarczy pociągnąć za uchwyt, a siedzisko samo unosi się i wysuwa. To szczególnie ważne, jeśli codziennie rano składasz tapczan, żeby zrobić miejsce na stół czy biurko.

Pamiętam ten dylemat jak dzisiaj. Mieszkanie w bloku z wielkiej płyty, trzydzieści osiem metrów, a tu nagle zapowiedzieli się goście z innego miasta. Kanapa, którą miałam, była ładna dla oka, ale po rozłożeniu przypominała pole bitwy. Metalowe sprężyny wbijały się w żebra, a cienka gąbka po godzinie leżenia robiła się twarda jak deska. Wtedy przysięgłam sobie, że następnym razem wybiorę sofę rozkładaną, która faktycznie nadaje się do spania, a nie tylko do siedzenia z podwiniętymi nogami. I wiecie co? To była jedna z lepszych decyzji w urządzaniu małego mieszkania.

Kolejna rzecz, która często umyka uwadze przy zakupie sofy rozkładanej, to mechanizm rozkładania. Najlepszym wyborem na co dzień jest mechanizm DL. Działa prosto i szybko - siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada na jego miejsce. Nie trzeba przesuwać całej kanapy od ściany, co ma ogromne znaczenie, gdy salon jest wąski. Inne rozwiązania, jak delfin czy amerykanka, bywają cięższe i wymagają więcej siły. Jeśli planujecie rozkładać sofę codziennie, a nie tylko od święta, mechanizm DL oszczędzi wam frustracji i porannego prostowania pleców.

Nie zapominajcie też o wymiarach. Wersalka to często wybór awaryjny, bo jest węższa od typowej sofy. Sprawdźcie dokładnie głębokość siedziska po rozłożeniu. Standardowa sofa rozkładana ma szerokość 140-160 cm, co wystarczy dla dwóch osób, ale jeśli gość jest wysoki, warto poszukać modelu o długości 200 cm. Pamiętajcie też o wolnym miejscu przed kanapą. Przy mechanizmie DL potrzebujecie około 30-40 cm przestrzeni, żeby wysunąć siedzisko. Często widzę w mieszkaniach, że stół kawowy stoi centymetry od sofy, a potem nie da się jej rozłożyć bez przesuwania mebli.

Kluczowa sprawa to materac. Nie dajcie się nabrać na ładny wygląd samej kanapy. Producenci często chwalą się designerską tapicerką welurową, a pod spodem pakują cienką, składaną piankę. Szukajcie modeli z 16 cm materacem piankowym na stelazu listwowym. To robi kolosalną różnicę. Stelaz listwowy, czyli te wygięte listewki, zapewnia cyrkulację powietrza i lepsze podparcie kręgosłupa niż pełna płyta pilśniowa. Przy takiej grubości pianki wasze biodra nie będą dotykać twardej ramy. Sprawdziłam to na własnej skórze podczas tygodniowego pobytu rodziców.

Materiał tapicerki też ma znaczenie, zwłaszcza jeśli mebel stoi w salonie czy w pokoju dziennym. Tapicerka welurowa jest przyjemna w dotyku i nadaje wnętrzu przytulności, ale trzeba pamiętać, że zbiera kurz i sierść zwierząt. W moim poprzednim mieszkaniu miałam tapczan w jasnym welurze i latach wyglądał jak po przejściu huraganu. Teraz stawiam na tkaniny strukturalne, takie jak bouclé czy gruby len, które łatwiej odkurzyć i mniej widać na nich zabrudzenia. Do tego wybieraj tapicerkę z impregnacją, bo przypadkowe rozlanie kawy czy wina nie będzie katastrofą. Pamiętaj też o nogach – te na metalowych nóżkach ułatwiają sprzątanie pod meblem.

Ostatnio znajoma poprosiła mnie o pomoc w urządzeniu swojego mikroapartamentu o powierzchni 22 metrów. Od razu zasugerowałam jej tapczan jednoosobowy z mechanizmem DL i tapicerka welurowa w kolorze musztardowym, który optycznie ociepli chłodną białą ścianę. Ona wahała się między sofą a łóżkiem, ale pokazałam jej, że wersalka z pojemnikiem na pościel i wysuwanym materacem zajmuje tyle samo miejsca co standardowa kanapa, a daje dwukrotnie więcej funkcji. Teraz cieszy się, że może zaprosić znajomych na noc i nie musi chować pościeli do walizek. Dla mnie to dowód, że dobry wybór mebla do spania to inwestycja w komfort życia na małej przestrzeni, która procentuje każdego dnia.